Film dużej urody. Pietyzm, z jakim odtworzono Sycylię sprzed stu lat robi wielkie wrażenie. Kiedy oglądałem scenę z nianią leżącą w trumnie podczas przyjazdu Pirandella, złapałem się na tym, że tak właśnie wyobrażałem sobie Włochy czytając "Serce" Amicisa w podstawówce.
Tu do pięknej scenografii i znakomitych zdjęć dochodzi fantastyczne aktorstwo*, świetny włoski humor no i trop, który sprawdza się w każdym dobrym filmie, czyli teatr w kadrze. Jest to w sumie prosta historia, w której pokazano mały wycinek życia sławnego pisarza i przy okazji rozprawiono się z przywarami, które na Sycylii wciąż pewnie pozostają żywe (korupcja, indolencja fachowców, swary rodzinne).
*Cała galeria wyrazistych epizodów i drugich planów: burdelmama, niania (!), odrzucony kochanek itd. itp.
Oceniłem na 5
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz