Wykonawcy:
Jarosław Thiel – wiolonczela, prowadzenie
Bruno de Sá – sopran
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Jakkolwiek unikam recitali będących mieszanką wyrywków z dzieł różnorakich, znalazłem się jakoś we Wrocławiu w towarzystwie znajomych, którzy myśleli, że sopranista nazywa się Mille Affetti.
Tegoż tysiąca uczuć nieco mi zabrakło, bo choć de Sá warunki wokalne ma wspaniałe, emisję, że "klękajcie narody" i niesłychaną giętkość głosu, to jednak poszczególne interpretacje pozbawione były raczej swoistego nerwu dramatycznego. W utworach sakralnych Exultate Jubilate to jest wszak niepotrzebne, a wręcz nie na miejscu, ale u takiego Cherubiniego czy Carusa chciałoby się wulkanów i emfazy jak u, dajmy na to, Callas.
Tak czy owak, fenomen wokalny i pewnie też anatomiczny. Bo o ile u kontratenorów da się jednak wysłyszeć tę barwę niezbicie dowodzącą po zamknięciu oczu, że do czynienia mamy ze śpiewem męskim, o tyle sopranista taki jak Bruno Bruno de Sá byłby w stanie wyprowadzić w pole każdego słuchacza.
Wspaniale, że NFM wiąż zaprasza gwiazdy tego formatu.
-
Trudno zliczyć, ile razy zirytował mnie autor tej książki, jego egocentryzm, megalomania i brak skromności. Książka nie jest właściwie obraz...
-
Pomysł rezerwowy, bo nie wypaliła wycieczka do Zielonej Góry. Lądowanie w Dziembówku, krótka droga przez las do Dziembowa. Tu oglądany z zew... -
Teatr Polski zaproponował widzom wierną tekstowi adaptację powieści Stanisława Lema. Czytelnik nie powinien być zaskoczony tym, co dzieje si...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz