O poranku w Kościanie odkrywam urokliwe ścieżki nad Obrą ocienione potężnymi klonami - prowadzą aż za miasto. Tu żelazny most kolejowy na nieużywanej trasie do Grodziska. Pierwszy przystanek godny wzmiankowania to Kokorzyn. Przemknęliśmy kiedyś przez tę wieś, omijając wspaniały pałac, który teraz trochę niszczeje, zamieszkały wprawdzie przez kilka rodzin, ale podupadający.
Walcząc z wiatrem i robotami drogowymi, dojeżdżamy do Starego Białcza. Tu barokowa niespodzianka - kościół wybudowany przez J. Catenazziego. Jak to bywa w okolicach Leszna, nieotynkowany, w środku msza, więc nie zwiedzamy.
Podczas tej wycieczki pokonujemy długie odcinki pomiędzy kolejnymi przystankami. W Brońsku na chwilkę zjeżdżamy z trasy przyjrzeć się wiatrakowi - koźlarzowi. Coraz ich mniej i w coraz gorszym stanie, więc miło, że ten jeszcze się jakoś trzyma. W Bielawach nad stawem jemy śniadanie, a Boguś podgląda kopulujące żaby. Tuż za stawem biegnie wąskotorówka Śmigiel - Śniaty - Wielichowo. Jedziemy kawałek wzdłuż torów, a potem polami do Kluczewa. Chata u Kowola trzyma się dobrze, a sklep, w którym z Tomkiem Macusiem kupowaliśmy piwo rozrósł się do rozmiarów bez mała pałacu.
Do pałacu w Siekowie - dziś szpital psychiatryczny - wiedzie boczną drogą malownicza alejka ukryta w żywopłocie grabowym lub wiązowym. Budynek szpitala robi wrażenie. Dobrze, że działa tam ta placówka, bo szkoda byłoby tego ciekawego pałacu. Boguś mówi, że w jego wieżyczce pijałby kawę, gdyby tam mieszkał. Wyjeżdżając główną bramą, spostrzegamy, że byliśmy na terenie ośrodka nielegalnie - wstęp wzbroniony.
Za Siekowem długi odcinek nadobrzańskimi łęgami. Tu jest tak dziko, z dala od cywilizacji, a jednak na mostku północnego kanału Obry płoszymy młodą parkę. Półnagi młodzieniec oddala się w stronę lasu zostawiając na moście dziewczynę w staniku z całkiem obfitym biustem. Młodzieniec też niczego sobie. Szerokie plecy...
We wsi Prochy perełka - drewniany kościół. Wrażenie robi nie tyle sama budowla, wielokrotnie przebudowywana, ile wyposażenie. Kościół był otwarty, a w nim stylowy barokowy ołtarz, a na jednej ze ścian późnogotycka grupa figuralna - Anna Samotrzeć!
