Oparte na solidnej bazie naukowej rozważania na temat podróży w czasie i możliwości rozwoju naszej cywilizacji. Owa baza naukowa - podbudowa teoretyczna zajmuje w tej książce pewnie jakieś 3/4 zawartości. Humanista czyta ją z wypiekami na twarzy, bo to jedyny rodzaj literatury, dzięki której można chociaż w przybliżeniu pojąć teorię względności czy teorię kwantową albo teorię strun. Ta właśnie część jest przyczyną rozkoszy czytelniczej. Kaku ma dar opowiadania w prosty i obrazowy sposób. Podobnie było w przypadku "Krótkiej historii czasu" Hawkinga.
Druga część książki - scenariusze dla ludzkości w obliczu 1) zagłady ekologicznej planety 2) zagłady układu słonecznego w perspektywie zakończenia żywotu słońca 3) zagłady Wszechświata w perspektywie rozszerzenia i ochłodzenia się tegoż, choć oparte na wspomnianej podbudowie teoretycznej, wydają się rozważaniami fantasty i jako takie mnie nie interesują.
Tak czy owak - znakomite kilka dni z astrofizyką i mechaniką kwantową.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz